په لېونتوب مې د سودا غوندې خوره وره شوې
د عشق په دښته د ليلا غوندې خوره وره شوې
ما لا حواس ستا تماشې ته رابللي نه وو
ته مې په رګ رګ کې اروا غوندې خوره وره شوې
زه په صحرا د اندېښنوکې جل وهلى پروت وم
ته مې د زړه په جام مينا غوندې خوره وره شوې
شپه مې د نور په سمندر کې لمبېدله بېګا
چې مې په غېږ کې د سبا غوندې خوره وره شوې
ما دې چې زلفې تخنولې لکه ګل د راڼۍ
په توره شپه کې د هوا غوندې خوره وره شوې
ما چې غزل ته له احساس نه غزل توري تراشل
ته پرې له روح نه د معنا غوندې خوره وره شوې
چا له "حسن" نه وپوښتل چې ته مَېن په چا يې
ته يې په شونډو د موسکا غوندې خوره وره شوې